Θεωρία και μέθοδοι συμμετοχικού σχεδιασμού - . Στρατηγέα, Αναστασία; Σιόλας, Άγγελος (Αθήνα : Σύνδεσμος Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών, 2015)
Η αυξανόμενη σημασία που αποδίδεται στο ρόλο της συμμετοχής του κοινού και των ομάδων ενδιαφερόντων (stakeholders) για την επιδίωξη του στόχου της βιώσιμης ανάπτυξης και τη διαχείριση των κρίσιμων περιβαλλοντικών προβλημάτων, αντανακλά την πεποίθηση ότι οι συμμετέχοντες μπορούν, κάτω από τις κατάλληλες προϋποθέσεις, να αποτελέσουν ‘φορείς αλλαγής’ προς την κατεύθυνση της επίλυσης των σύγχρονων προβλημάτων της κοινωνίας. Η προσέγγιση του συμμετοχικού σχεδιασμού σήμερα είναι πιο επίκαιρη από ποτέ, υπό το φως των ραγδαίων κοινωνικών, οικονομικών, πολιτιστικών, περιβαλλοντικών, τεχνολογικών και άλλων εξελίξεων και συνδέεται στενά με μία σειρά από αιτήματα της κοινωνίας σε σχέση με τη διαχείριση των πόρων. Τα αιτήματα αυτά αφορούν κυρίως σε θέματα διαφάνειας, δημοκρατικών διαδικασιών στη λήψη αποφάσεων, νομιμοποίησης και εγκυρότητας των αποφάσεων που λαμβάνονται. Το παρόν σύγραμμα επιχειρεί να προσφέρει το εκπαιδευτικό υλικό που απαιτείται για μία πρώτη προσέγγιση στη διδασκαλία των ζητημάτων που αφορούν στις συμμετοχικές προσεγγίσεις στο σχεδιασμό του χώρου σε ένα φάσμα επιστημονικών αντικειμένων. Στόχος του είναι να θέσει τις απαιτούμενες βάσεις, τόσο από θεωρητική όσο και από μεθοδολογική σκοπιά, στην εκπαίδευση νέων επιστημόνων και να καταστήσει αυτούς φορείς αλλαγής των σύγχρονων προσεγγίσεων στα θέματα του σχεδιασμού. Ταυτόχρονα, επιχειρεί να εκπαιδεύσει αυτούς σε μία νέα θεώρηση στο ρόλο τους ως ενεργών και υπεύθυνων πολιτών, ‘πυρήνων’ για την ανάπτυξη της συμμετοχικής κουλτούρας στην Ελληνική κοινωνία. Τέλος, φιλοδοξεί να δώσει σε όλους εκείνους που ενδιαφέρονται για τα ζητήματα του συμμετοχικού σχεδιασμού (φορείς λήψης αποφάσεων, επαγγελματίες μηχανικούς, κ.λπ.) έναν ‘οδηγό’ για την καλύτερη κατανόηση των εννοιών και της χρησιμότητας των συμμετοχικών προσεγγίσεων, που μπορούν να αξιοποηθούν σε ένα φάσμα προβλημάτων και διαφορετικά επιστημονικά αντικείμενα.
1. Ιστορική εξέλιξη έννοιας συμμετοχής– Κατευθύνσεις πολιτικής σε παγκόσμιο και ευρωπαϊκό επίπεδο 2. Η έννοια της συμμετοχής 3. Συμμετοχικός σχεδιασμός 4. Ταξινόμηση μεθόδων συμμετοχής 5. Μέθοδοι αποτύπωσης διαφορετικότητας 6. Μέθοδοι σύγκλισης ή επίτευξης ομοφωνίας 7. Επιλογή μεθόδου συμμετοχής στον σχεδιασμό 8.Τεχνολογίες πληροφορίας και επικοινωνίας (ΤΠΕ) και συμμετοχικός σχεδιασμός
Keywords: City planning -- Citizen participation; Τεχνολογίες πληροφόρησης και επικοινωνίας (ΤΠΕ) και συμμετοχικός σχεδιασμός; Χάραξη πολιτικής; Μέθοδοι συμμετοχικού σχεδιασμού; Δυσκολίες εφαρμογής συμμετοχικού σχεδιασμού; Πλεονεκτήματα συμμετοχικού σχεδιασμού; Επίπεδα συμμετοχικού σχεδιασμού; Συμμετοχική διαδικασία; Χωρικός σχεδιασμός; Τύποι συμμετεχόντων; Συμμετέχοντες; Πλεονεκτήματα συμμετοχής; Τύποι συμμετοχής; Βαθμός συμμετοχής; Βασικές αρχές συμμετοχής; Στόχοι συμμετοχής; Ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες προώθησης συμμετοχής; Διεθνείς πρωτοβουλίες προώθησης συμμετοχής; Θεσμοθέτηση συμμετοχής; Συμμετοχικός Σχεδιασμός; Τοπική Ανάπτυξη; Συμμετοχή; Πολιτική; Τεχνολογία και επιστήμες μηχανικών -- Χωροταξία/Περιφεριακός σχεδιασμός-πολεοδομία/Αστικός σχεδιασμός